Rozmnażanie

W przypadku węży określono i zbadano wiele sposobów dotyczących rozmnażania, jednakże wszystkie gatunki węży wykształciły umiejętność zapłodnienia wewnętrznego. Zapłodnienie możliwe jest poprzez wykorzystanie parzystych, odpowiednio rozwidlonych narządów rozrodczych, które znajdują się w ogonie samca i są tam przechowywane do odpowiedniego momentu. Dodatkowo wspomniane elementy mają ukształtowanie rowkowane lub haczykowate. Występują również skręcone, wszystkie typy służą odpowiedniemu chwytaniu ścianek kloaki u samicy węża.

Zdecydowana większość wśród istniejących gatunków węży składa jaja oraz zostawia je zaraz po chwili ich złożenia. Istnieje jednak niewiele gatunków, które budują swoje gniazda i funkcjonują w niewielkiej odległości od nich nawet w chwili kiedy młode węże już się wyklują. Przykładem jest również pyton, który zwija się dookoła jaj i pozostaje z nimi aż do chwili ich wyklucia się. Samice wśród pytonów nie pozostawiają swoich jaj, dzieje się tak wyłącznie w chwili o wygrzewania się na słońcu lub picia wody.

Część z gatunków wśród węży są jajożyworodne. Takie węże trzymają jaja w swoich ciała aż do momentu kiedy będą one całkowicie gotowe do wyklucia się. W przypadku takich gatunków jak np. boa dusiciel, które uznano za żyworodne w pełni karmią swoje potomstwo przez łożysko. Jajożyworodność występuje przeważnie w chłodniejszym środowisku podobnie jest również z pozostawianiem młodych po wykluciu przy samicy.