Archiwa tagu: żaby

Drzewołaz Żółtopasy – Dendrobates leucomelas

nazwa angielska: Yellow-headed poison frog
niemiecka: Gelbgebänderte Baumsteiger
hiszpańska: Sapito minero

Występowanie:
Gatunek ten występuje przede wszystkim w Brazylii, południowej Wenezueli iDrzewołaz żółtopasy północnej Gujanie. Środowiskiem życia  drzewołaza żółtopasego są lasy tropikalne (do wysokości 800 m.n.p.m.) .

Wymiar i wygląd:
Drzewołaz dorasta  do 4,5 centymetra długości. Samce są mniejsze i smuklejsze niż samiczki.

Długość życia: 
Gatunek ten dożywa 13 lat.

Zachowanie:
Drzewołaz żółtopasy jest aktywny w dzień.  Przeważnie gatunek ten prowadzi naziemny tryb życia. W wysokich temperaturach drzewołaz zapada w stan estywacji (tzw. sen letni), co stanowi wyjątek w jego rodzinie płazów.

Rozmnażanie:
Samice w okresie godów przejawiają terytorializm. Gody drzewołaza żółtopasego przypadają na czas trwania pory deszczowej.  Jedna samica może przystępować do godów kilkakrotnie w roku. Składa ona od czterech do dwunastu jaj w niewielkich zagłębieniach w ziemi z wodą. Samiec przez okres około 15 dni pilnuje skrzeku. Po procesie wyklucia się kijanek, samiec rozpoczyna przenoszenie ich do większych zbiorników z wodą, gdzie następuje ich dalszy rozwój. Po upływie mniej więcej trzech miesięcy rozpoczyna się przeobrażenie. Dojrzałość płciowa zostaje osiągnięta po około dwóch latach.

Terrarium:
Terrarium powinno być ustawione w orientacji pionowej. Powinno zawierać korzenie, aby drzewołaz mógł się swobodnie wspinać. Ważne jest również umieszczenie roślin na których płaz będzie mógł siedzieć. Obowiązkowym wyposażeniem jest też basenik do kąpieli, jednak poziom wody musi być odpowiedni aby zwierzę się nie utopiło. Woda w terrarium powinna mieć temperaturę około 22 stopni Celsjusza. Wodę należy podmieniać codziennie. Woda nie może pochodzić bezpośrednio z kranu, gdyż dla tego gatunku jest po prostu za twarda. Na dnie terrarium najlepiej ułożyć warstwę żwirku przysypaną torfem. Można dodać również dębowe liście i mech. Wyłożenie w terrarium pustych orzechów kokosowych może sprzyjać schronieniu się płaza, lecz może być również miejsce składania skrzeku. Terrarium dla dwóch osobników musi mieć minimum 40x30x20 cm. Najlepiej zastosować dwie świetlówki, jedną o barwie białej, drugą o barwie żółtej oraz jedną świetlówkę UV umieszczoną nad siatką wentylacyjną. Oświetlenie terrarium powinno być włączone około 12 godzin na dobę. Temperatura powinna wynosić 22-24°C w dzień i ok. 20°C w nocy. Wilgotność powietrza – 80%.

Pożywienie:
Na wolności drzewołazy polują na: mrówki, termity, małe chrząszcze, pająki i inne bezkręgowce znajdujące się w ich środowisku.  W hodowli karmione są najczęściej świerszczami, prosionkami, muchami czy małymi mącznikami. Owady najlepiej posypywać wapnem i witaminami.  Drzewołaza należy karmić codziennie. Spędzenie około 48 godzin bez posiłku może się skończyć dla drzewołaza śmiercią.

 

 

 

 

 

 

Żaba Wodna – rana esculenta

nazwa angielska: Edible frog
nazwa niemiecka: Teichfrosch
nazwa czeska: Skokan zelený
nazwa francuska: Grenouille comestible

Występowanie:
Żaba wodna spotykana jest w stawach, w jeziorach, starorzekach oraz nad brzegamiŻaba wodna większych rzek.  Gatunek zamieszkujący głównie obszary nizinne, w górach dochodzi przeważnie do wysokości około 500 m n.p.m. Występuje w środkowej oraz częściowo również w zachodniej Europie. W Polsce bardzo pospolita, podlega częściowej ochronie.

Wygląd i wymiar:
Długość samców wynosi maksymalnie 9,7 centmetra,  samicy  10,8 centymetra. U obu płci ubarwienie grzbietu jest takie samo – trawiastozielone, występują również nieliczne, czarne plamy. Wyróżniają się również linią kręgową w kolorze jasnozielonym. W pachwinach u tego gatunku nie występują żółte plamy.  Niektóre z osobników żaby wodnej w ogóle nie posiadają czarnych plam.  Występują nielicznie również odmiany barwne w kolorze: brązowym, niebieskim oraz cytrynowożółtym.  Czarne plamki znajdują się również na białej części brzusznej tej żaby.  U tego gatunku żaby modzele podeszwowe są słabo rozwinięte. Samce żaby wodnej występują parzyste, zewnętrzne, zabarwione na szaro worki rezonacyjne. Występują również jednolite, ciemnobrązowe modzele godowe. Żaba wodna ma bardzo dobrze rozwinięte błony pławne spinające palce tylnych odnóży.  Posiadanie długich oraz mocnych tylnich nóg umożliwia wykonywanie dalekich skoków

Rozmnażanie:
Samce nie posiadają barw godowych.  Godowy skrzeczący głos przypomina w dźwięku „errr”.  Żaby wodne rozpoczynają okres godowy w maju. Skrzek tego gatunku przybiera postać nieregularnych, kulistych kłębów.  Liczba złożonych jaj mieści się w przedziale 3000- 10000 sztuk.  Kijanki maksymalnie mogą osiągnąć długość 1cm. Rozwój i przeobrażenie kijanek trwa od 65 do 80 dni. Świeżo przeobrażone osobniki mają długość od 2,5 do 3 centymetrów. Głównym czynnikiem wyzwalającym porę godową są wiosenne upały oraz wzrost temperatury wody do około 18–20 °C.

Zachowanie:
Gatunek ten prowadzi częściej lądowy tryb życia. Aktywność przypada na dzień.  W okresie lata rozpoczynają wędrówki  lądowe z jednych zbiorników wodnych do innych.  Zimowanie odbywa się na dnie strumieni oraz rzek. Zagrzebuje się ona w szlamie lub mule. Budzi się z początkiem kwietnia. W niewoli żyje do około 14 lat.

Pożywienie:
Najważniejszym posiłkiem są owady (najczęściej są to: chrząszcze lub muchówki) , jednak w diecie żaby wodnej znajdują się również pająki, dżdżownice oraz ślimaki.  Samice (zwłaszcza tych większych rozmiarów) żywią się także małymi kręgowcami (np. ryby, traszki). Na ofiarę żaba wodna wyczekuje w bezruchu.

Zagrożeniem dla gatunku żaby jest zanikanie naturalnych siedlisk np. poprzez zasypywanie zbiorników wodnych. Działaniem sprzyjającym utrzymaniu populacji jest tworzenie tzw. korytarzy ekologicznych, dzięki którym żaba wodna ma możliwość kontaktu z innymi osobnikami z różnych populacji.

Żaba Jeziorkowa – rana lessonae

nazwa angielska: Pool frog
nazwa niemiecka: Kleine Wasserfrosch
nazwa czeska: Skokan krátkonohý
nazwa francuska: Petite grenouille verte, Grenouille de Lessona

 

Występowanie:
Ten gatunek żaby występuje w małych, obficie zarośniętych stawach polnych orazŻaba jeziorkowa śródleśnych. Można je spotkać również w rowach melioracyjnych.  Żaba jeziorkowa jest gatunkiem nizinnym.  Osiąga wysokość do 1550 m n.p.m. .Zamieszkuje ona środkową oraz wschodnią Europę, na północ do środkowej Szwecji.  W Polsce gatunek pospolity, jednak podlega on całkowitej  ochronie.

Wymiar i wygląd:  
Samce tego gatunku dochodzą wielkością do 7,5 cm natomiast samice są nieco większe i maksymalnie dorastają do 7,8 cm. Wśród wszystkich żab zielonych ten gatunek żaby jest najmniejszy. Grzbiet  u żaby jeziorkowej jest trawiastozielony oraz posiada plamki, które są okrągłe i czarne. Jednak są one nieliczne.  Widoczna u tego gatunku jest również linia kręgowa w kolorze jasnozielonym. W pachwinach oraz w okolicy pośladkowej u tego gatunku występują żółte oraz nieregularne plamy, które przypominają wyglądem marmurkowy wzór.  Od strony brzusznej żaba jeziorkowa jest kredowobiała i nie ma tam żadnych plam. Na tylnich kończynach ma także  duże modzele podeszwowe o dość  ostrych krawędziach. Żaba ta ma oczy duże i wystające, mają żółtawe tęczówki. Źrenice są eliptyczne i poziome.  Dobrze widoczne są błony bębenkowe.

Rozmnażanie:
W okresie godowy u samca zmienia się barwa – mają one wtedy kolor cytrynowożółty o zredukowanej plamistości.  Dymorficznymi cechami samców są parzyste zewnętrzne worki rezonacyjne oraz szarobrązowe modzele godowe występujące na pierwszych palcach przednich kończyn.  W czasie godów samiec wydaje specyficzny odgłos zbliżony do ciągłego wymawiania słowa „koak”. Pora godowa u żaby jeziorkowej zaczyna się końcem kwietnia i trwa przez cały miesiąc maj. Skrzek tego gatunku ma postać kulistych kłębów. Liczba złożonych jaj waha się w przedziale 600-3000. Maksymalna wielkość kijanek może wynosić 6,5centymetra. Po całkowitym przeobrażeniu osobników osiągają długość od 1,5 do 1,7 centymetra.

Zachowanie:
Żaba jeziorkowa jest zwierzęciem aktywnym w dzień. Świetnie pływa i zwinnie porusza się na lądzie.  W sytuacji wyschnięcia zbiornika w którym do tej pory dany osobnik żył, opuszcza go i rozpoczyna wędrówkę w celu odnalezienia nowego.  Sen zimowy spędzany jest na lądzie. Wędrówki na zimowiska zaczyna w końcu sierpnia i pokonuje wówczas nawet  aż do 15 km.

Pożywienie:
Podstawowa dieta tej żaby zawiera rozmaite owady, pająki, dżdżownice, oraz ślimaki.

Zagrożeniem dla tego gatunku jest przede wszystkim utrata ich siedliska.  Najczęściej wpływ na to ma szybki rozwój rolnictwa na danym rejonie, urbanizacja czy przekształcania zbiorników wodnych.  Zagrożenie stanowią również wszelakie zanieczyszczenia znajdujące się w zbiorniku wodnym.  W miejscach rozrodu niebezpieczeństwem są drapieżne ryby. Na niektórych terenach występowania problemem jest również zalesianie terenów oraz potrzeba konkurencji z innymi żabami- np. śmieszką.

Żaba trawna –  Rana temporaria

nazwa angielska: European common frog
nazwa niemiecka: Grasfrosch
nazwa czeska: Skokan hnědý
nazwa francuska: Grenouille rousse
nazwa hiszpańska: Rana Bermeja

 

 

Występowanie:
Żaba Trawna zamieszkuje lądowe środowiska ekologiczne na nizinach oraz w górach.Żaba trawna Najczęściej można ją spotkać w lasach, niekiedy również na polach uprawnych. Obszar zasięgu tego gatunku to : Albania, Andora, Austria, Białoruś, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Liechtenstein, Luksemburg, Macedonia, Niemcy, Norwegia, Polska, Rumunia, SanMarino, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, Węgry, Wielka Brytania, Włochy. Wedle niektórych źródeł płaza spotyka się też w  Chinach i Japonii.  W górach dochodzi do 3000 m n.p.m. Występowanie jej jest powszechne, również na terenie Polski.

Wymiar i wygląd:
Długość samców tego gatunku dochodzi do 10 centymetrów, samic natomiast do 10,5 centymetra. Ubarwienie dotyczące grzbietu zmienia się. Podstawowymi kolorami jest brąz oraz oliwkowozielony. Poza wskazanymi istnieje również ubarwienie ciemnobrązowe lub pojawianie się czarnych plam.  Plamy te mają kształt trójkątny w okolicach skroni, na środku grzbietu plamy przyjmują kształt  litery V, a na tylnich kończynach widoczne są poprzeczne, ciemne pręgi.  Zdarzają sie również osobniki żaby trawnej, które mają nieregularne, czarne plamy na całym grzbiecie.  Ten gatunek nie posiada linii kręgowej.  Na brzuchu żaby trawnej widać kolorowe, nieregularne plamki układające się w deseń mozaikowy.  U samców występują parzyste, wewnętrzne worki rezonacyjne, które można zauważyć jedynie w momencie wydawania głosu, maja również czteroczęściowe czarne modzele na pierwszych palcach kończyn przednich. Głos godowy tego gatunku jest zbliżony do mruczenia.

Rozmnażanie:
U samców widoczna jest szata godowa w postaci sinoniebieskiej plamy na podgardzielowej powierzchni głowy , a także burej, mieniące się na niebiesko barwy grzbietu.  Samiec posiada także fałdy skórne na tułowi, które wypełnione są naciekiem limfy. Samice w czasie godów mają bardziej jaskrawe niż dotychczas barwy.  Na grzbiecie mają również mocniej zaznaczone brodawki. Podczas godów skóra samic staje się bardziej chropowata. Pora godowa rozpoczyna się na koniec marca i trwa około 2-3 tygodni.  Skrzek Żaby Trawnej ma postać kulistych kłębów.  Samica składa około 900-3500 jaj.  Kijanki tego gatunku są długości od 4,5 do 5,2 centymetrów. Do zbiorników rozrodczych potrafią przewędrować nawet kilka kilometrów.

Zachowanie:
Gatunek ten jest aktywny o zmierzchu oraz w nocy.  Sen zimowy odbywa się u tego gatunku na dnie wód płynących. Jest odporna na działanie niskich temperatur.

Pożywienie: 
Głównym pokarmem są owady (chrząszcze, muchówki), a także stawonogi i dżdżownice i ślimaki.

Nie podlega ochronie gatunkowej.

Podgatunki: Rana temporaria temporaria (większa część zasięgu), Rana temporaria canigonensis (Pireneje Francuskie), Rana temporaria honnorati (południowo-wschodnia Francja), Rana temporaria parvipalmata (góry Galicii, Sierra Segundeira, północno-zachodnia Hiszpania).