Archiwa tagu: płaz

Kumak górski –  Bombina variegata

nazwa angielska: Yellow–bellied toad
nazwa niemiecka: Gelbbauchunke
nazwa czeska: Kuňka žlutobřichá
nazwa francuska: Sonneur à ventre jaune
nazwa hiszpańska: Sapillo de vientre amarillo

Występowanie:  Kumaki występują w Polsce w rejonie Karpat. W Tatrach spotykane są naKumak górski wysokościach do 1650 m n..p.m. Kumaki Górskie zamieszkują centralną oraz południową Europę. Największa liczebność tego gatunku odnotowana została w Bieszczadach oraz w Beskidzie Niskim. Lista miejsc gdzie można spotkać Kumaka górskiego to:  Albania, Austria, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Czarnogóra, Czechy, Francja, Grecja, Holandia, Liechtenstein, Luksemburg, Macedonia, Niemcy, Polska, Rumunia, Serbia, Słowacja, Słowenia, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, Włochy. Do listy miejsc występowania tego gatunku należy zaliczyć także: Belgię oraz Mołdawię.

Wygląd i wymiar: Kumak osiąga długość 56 mm i maksymalnie dożywa 27 lat. Kumaka wyróżnia ubarwienie.  Wierzchnia strona zwierzęcia pełni rolę maskującą. Kumak może być brązowy, błotnisty, ciemnooliwkowy, szarawy lub gliniastoszary.  Ciało kumaka pokryte jest brodawkami. jest szorstki w dotyku, a guzki grzbietu są ostre. Strona brzuszna jest przeciwieństwem grzbietu – jest niezwykle gładka i ma kolor jaskrawożółty. Spodnia strona kończyn ma identyczne ubarwienie jak brzuch osobnika.  Gruczoły skórne produkują żrącą wydzielinę. Jest ona mocno drażniąca dla agresora, który atakuje kumaka. W skórze kumaka górskiego odkryto również peptydy o działaniu antybakteryjnym. Działają one  głównie na pałeczkę okrężnicy oraz gronkowce.

Zachowanie:  Samce tego gatunku potrafią wydobywać charakterystyczny dźwięk przypominający odgłosem „u”. Gatunek ten prowadzi wodny tryb życia. Żyją w zbiornikach wodnych, również w tych zanieczyszczonych. Okres zimowania odbywa się na lądzie w norach. Zimowanie odbywa się miedzy wrześniem- październikiem a marcem. W momencie zagrożenia kumak zaczyna pokazywać swoje jaskrawe barwy na spodniej części ciała próbując przez to odstraszyć intruza przez toksyczną wydzielinę skóry.  Zwierze to aktywne jest w ciągu dnia, okresowo również nocą. Kumaki są zdecydowanie stadnymi zwierzętami. W sytuacjach suszy zapada w stan estywacji.

Pożywienie: Najczęstszymi pokarmami tego gatunku są dżdżownice, pająki, ślimaki, mrówki, pluskwiaki równoskrzydłe.

Rozmnażanie:  Okres gotowy kumaka górskiego trwa od początku kwietnia a kończy się z początkiem sierpnia. Samica znosi około 300 jaj. Składanie jaj odbywa się do wody w postaci galaretowatych pakietów a następnie zostają przytwierdzone do pędów roślin. Kijanki są całkiem spore – mają około 5 centymetrów długości, na ogonie widać charakterystyczną siateczkę w czarnym kolorze. Po zakończeniu procesu przeobrażenia małe kumaki osiągają długość 1 do 1,5 centymetra. Rozród może przebiegać wielokrotnie w czasie jednego sezonu.

Gatunek nie jest zagrożony wymarciem. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych ma status LC. W Polsce objęty jest całkowitą ochroną.