Archiwa tagu: jeż

Jeż uszaty – Hemiechinus auritus

Nazwa angielska: Long-eared hedgehog
Nazwa niemiecka: Die Langohrigel
Nazwa czeska: Ježek ušatý

 

Występowanie:
Środowisko naturalne jeża uszatego to centralna i zachodnia część Azji (Od Chin, przezjeż uszaty Mongolię, Pakistan, Irak aż po Turcję). Na północy granicą jest Kaukaz i południowe rejony Rosji. Na Południu natomiast obrzeża Półwyspu Arabskiego, Libia i Egipt.

Wygląd i wymiar:  
Długość ciała wynosi od 25 do 32 centymetrów,  waga od 250 do 450 gram. Nazwa pochodzi od dużych małżowin usznych, które mogą osiągać nawet do czterech centymetrów długości.  Uszy pomagają w odnajdywaniu pokarmu, wyróżniają się ogromną ruchliwością.  Uszy te powiązane są również z genialnym słuchem – jeż uszaty potrafi usłyszeć bezkręgowce, które drążą tunel w podłożu na głębokości nawet 30 centymetrów.  Inną ważną, charakterystyczną cechą są kończyny jeża, które są proporcjonalnie dłuższe i silniejsze w porównaniu z większością innych występujących gatunków.  U dłoni i u stóp jeż ma długie palce i bardzo silne pazurki. Dzięki nim kopią norki i bardzo sprawnie poruszają się nawet po sypkim podłożu. Dodatkowo szerokie rozstawienie palców sprzyja ochronie przed zapadaniem się na sypkim podłożu. Jeże podczas łowów łapią zdobycz swoimi przednimi łapkami i potrafią nimi bardzo sprawnie manipulować, zwłaszcza kiedy ich ofiarą staję się bezkręgowce jadowite. Kończyny te także w porównaniu z innymi gatunkami jeży są zdecydowanie bardziej ruchliwe.  Pyszczek tego gatunku jeża jest bardzo spiczasty i dłuższy niż u innych jeżyków. Podstawa igieł jest ciemna, brunatna, niekiedy nawet czarna. Futerko tego jeża jest gęste i miękkie.  Ubarwienie futerka jest w kolorze piaskowo-brązowym oraz jasnokremowym na brzuchu.

Zachowanie:
W sytuacji zagrożenia jeże uszate zwijają się w kulkę.

Rozmnażanie:
W środowisku naturalnym rozmnażanie się tego gatunku następuje raz w roku co jest wynikiem czynników klimatycznych. Poszukiwanie partnera rozpoczyna się w lipcu a kończy we wrześniu.  Ciąża trwa od 35 do 45 dni. Przeważnie miot jeża uszatego wynosi dwa młode jeżyki. Pojawienie się młodych następuje w specjalnie przygotowanej komorze lęgowej. Młode jeżyki rodzą się nagie, jednak już po upływie 6 godzin na jeżyku pojawiają się miękkie kolce. Po upływie pierwszego tygodnia życia oczy małego jeża uszatego się otwierają. Pełne pokrycie włosowe pojawia się po drugim tygodniu życia. Oprócz mleka matki małe zaczynają również zjadać pokarm stały. Samodzielność mały jeżyk osiąga po upływie dwóch miesięcy.  W tym samym czasie małe odłączają się od matki. Pełną dojrzałość płciową osiągają w wieku 6 tygodni. W warunkach terraryjnych ciężko rozmnożyć tego jeżyka. Dzieje się tak m.in. ze względu na dużą płochliwość samic.

Terrarium: 
Minimalne terrarium powinno mieć wymiary 120x60x50 centymetrów. Jeż ten potrafi uciekać, dlatego należy zachować odpowiednią ostrożność.  Takiemu zwierzątku należy zainstalować przyciemnioną żarówkę grzewczą  – temperatura powinna wynosić ok. 25-27°C.  Jeżowi trzymanemu w akwarium można przygotować podłoże ze żwiru i piasku.  Ten gatunek uwielbia grubą warstwę podłoża. Wyposażeniem dodatkowym mogą być kamienie lub konary. Jeża tego można także trzymać w klatce lub faunarium.  Jednak klatka nie jest polecana, gdyż jeże uszate doskonale się wspinają  i wspinając się po prętach upadek może skończyć się zwichnięciem lub złamaniem.  Jeżyka nie należy również  wystawiać na zbyt dużą wilgotność, gdyż źle ją znoszą i często się przeziębiają.

 

 

 

 

 

Jeż Pigmejski

Występowanie: 
Afryka Wschodnia, Afryka Północna, Europa (Hiszpania oraz Francja), Azja, Nowa Zelandia.jeż pigmejski Żyją na suchych terenach bogatych w owadach.  W hodowli zwierzęta są krzyżówka jeża białobrzuchego oraz jeża algierskiego.

Wygląd i wymiar:
Jeż pigmejski osiąga długość od 15 do 25 centymetrów.

Długość życia:
W środowisku naturalnym żyją do czterech do sześciu lat, w hodowli nawet około dziewięciu lat.

Zachowanie:
Jeż pigmejski funkcjonuje przede wszystkim w czasie nocy. Ich ewentualna aktywność w ciągu dnia zależna jest od poszczególnych osobników, ich wychowania oraz przyzwyczajeń. W środowisku naturalnym spędza swój czas na śnie pod osłoną krzewów czy skał. Chowa się również w różnych kryjówkach.  Gniazdo jeż buduje z suchych liści, umiejscowione jest w przeważnie szczelinach skalnych.  Najlepszą temperatura dla jeża jest 20-30 stopni. Niektóre jeże w zimie hibernują. U jeży spotyka się również estywację – proces wywołany przegrzaniem. Jeże w sytuacji niebezpieczeństwa korzystają ze swoich kolców. Jeż zwija się wtedy w kulkę. Jeże wyróżnia bardzo głośne tupanie, niekiedy wydają one również ciche pomrukiwanie.

Terrarium:
Jeż pigmejski musi być trzymany w hodowli w temperaturze zbliżonej do pokojowej. Niezbędnym elementem jest montaż ogrzewania.  Należy zapewnić także jeżowi dostęp do wody. Jeże to zwierzęta terytorialne -należy trzymać je w pojedynczych terrariach o wymiarach około 120x40x35.

Pożywienie:
W hodowli jeża można karmić karmą wysokiej jakości przeznaczoną dla kotów.

Rozmnażanie: 
Nie należy łączyć osobników młodszych niż 6 miesięczne. U młodszych osobników mogą pojawić się zaburzenia w trakcie ciąży a także zaburzenia i problemy u małych jeżyków. Nieodpowiednie jest również krycie samicy starszej niż rok, która wcześniej nie posiadała małych, gdyż ciąża stanowiłaby dla niej ogromne zagrożenie.  Ciąża u jeża pigmejskiego trwa od 34 do nawet 58 dni. W ostatnim okresie ciąży samica musi mieć zapewniony spokój. Nie można wyciągać jej z terrarium, nie należy sprzątać oraz ograniczyć bliższy kontakt do niezbędnego minimum. Należy także w tym okresie odizolować samca, jeśli to niemożliwe koniecznie trzeba go odizolować podczas porodu, gdyż wtedy zarówno samiec jak i samica mogłyby zachowywać się agresywnie wobec małych jeży i nawet je zabić. W pierwszym czasie po porodzie, około tygodnia, nie należy otwierać terrarium i ponownie ograniczyć się jedynie do niezbędnego minimum (podawanie jedzenia oraz wody), gdyż w przeciwnym wypadku ze stresu samica może pogryźć lub zabić malutkie jeże.  Przeważnie na świat przychodzi od trzech do pięciu jeżyków, jednak zdarzały się przypadki, kiedy miot jeży wynosił od 1 do  nawet 11 małych jeżyków.  Ciąża oraz okres karmienia młodych jest bardzo męczący dlatego nie można przekraczać ilości trzech miotów w ciągu roku.