Archiwa tagu: jaszczurki

Anolis Kubański – Anolis equestris

Nazwa angielska: Knight anole
Nazwa niemiecka: Ritteranolis
Nazwa czeska: Anolis obrovský, Anolis rytířský
Nazwa hiszpańska: El anolis ecuestre

 

Występowanie:
Środowisko naturalne to Kuba, jednak na skutek działania człowieka spora ilośćANOLIS KUBAŃSKI osobników występuje obecnie na Florydzie.

Wygląd i wymiar:  
Samce tego gatunku osiągają do 55cm długości, samice natomiast nie przekraczają 50 centymetrów.  Gatunek ten wyróżnia się masywną głową oraz krępą budową ciała.  Najczęściej anolis jest koloru zielonego z kremowo-białymi dodatkami.  Gatunek ten może jednak  zmieniać ubarwienie w sposób bardzo szybki – od koloru zielonego do nawet ciemnobrunatnego.  Na ciele anolisa łuski są w kształcie kwadratów i w stosunku do całego ciała są całkiem spore.

Długość życia:
Jaszczurki te żyją przeważnie od sześciu do dziesięciu lat.

Anolis Kubański ma sporo podgatunków: Anolis equestris equestris, Anolis equestris brujensis,  Anolis equestris buidei, Anolis equestris cincolegaus, Anolis equestris cyaneus, Anolis equestris juraguensis, Anolis equestris persparsus, Anolis equestris potior, Anolis equestris sabinalensis , Anolis equestris thomasi, Anolis equestris verreonensi.

Pożywienie:
W środowisku naturalnym anolis Kubański  zjada najczęściej owady, ślimaki a także mniejsze od siebie jaszczurki, również własnego gatunku.  Niekiedy uzupełniają swoja dietę owocami.  W przypadku hodowli anolisa należy żywić go właściwej wielkości owadami jak m.in. świerszcze, szarańcza, karaczany. Urozmaiceniem diety powinny być także owoce lub ślimaki. W czasie rozwoju osobników oraz samicom niosącym jaja należy podawać oseski mysie. Anolisowi należy podawać także specjalne preparaty mineralno-witaminowe.

Rozmnażanie:
Rozpoczęcie godów odbywa się po miesiącach zimowych. W okresie godowym samiec staje się dużo aktywniejszy i poprzez kiwanie głową zbliża się do samicy zachęcając ją do kopulowania. Jeśli samica jest gotowa do tego procesu odpowiada niemal identycznym zachowaniem.  Po zakończeniu kopulacji samica zaczyna kopanie jamy w ziemi i umieszcza w niej dwa jaja. Następnie anolisy ponownie przystępują do godów. Składanie jaj przez samice odbywa się w dwu-trzy tygodniowych odstępach.  W hodowli jaja przenieść należy  do pojemnika wypełnionego wilgotnym mchem. Inkubacja powinna odbywać się w temperaturze 22 stopni Celsjusza  w nocy oraz 26 stopni w ciągu dnia. Młode legną się po upływie od 50 do nawet 80 dni.  Młode żywione są tym samym co dorosłe osobniki. Młode są dojrzałe w wieku 1,5 do 2 lat.

Terrarium:
Gatunek łatwy do oswojenia, bardzo odporny. W terrarium optymalna temperatura powinna wynosić od 25 do 29 stopni Celsjusza, nocą temperatura ma być niższa – 22-23 stopnie. Wilgotność należy utrzymywać na poziomie 60-80%.  Najczęściej hoduje się ten gatunek w trzyosobowym stadzie – terrarium dla niego powinno mieć wymiary 90x70x120 centymetrów.

 



 

    W przypadku oświetlenia dużo wyższe wymagania stawiane są dla hodowców jaszczurek dziennych. Wśród wymagań świetlnych niezbędne jest wykorzystywanie lamp UVB. Dla większości gatunków, zwłaszcza australijskich najlepsze będą lampy 8.0-10 natomiast dla gatunków indonezyjskich 5.0.

Utrzymywanie wysokiej temperatury dla hodowanych jaszczurek możliwe jest dzięki stosowaniu lamp grzewczych – lampy takie dostępne są niemal w każdym większym sklepie czy sklepach z oświetleniem. Osoby przeznaczające większe nakłady finansowe na swoje hodowle mogą pokusić się o zakup np. promienników podczerwieni wykorzystywanych nawet od 12 do 14 godzin na dobę. Pod promiennikiem temperatura powinna wynosić koło 40°C. Lampy grzewcze muszą być OBOWIĄZKOWO zabezpieczone aby zwierze się nimi nie poparzyło. Pod lampą należy przygotować bezpiecznie miejsce dla jaszczurki do wygrzewania się.

Jednak należy pamiętać, iż samo stosowanie lamp grzewczych nie zapewnia odpowiedniego oświetlenia. Niezbędne w terrarium dla jaszczurek jest oświetlenie dodatkowo dostarczające jaszczurkom promieniowanie UV. Należy wybrać świetlówkę o 10% udziale światła UVB w widmie. Dodatkowo terraria można doświetlać aby światło było jak najmocniej zbliżone do światła słonecznego – hodowca może zdecydować się na: świetlówki UV 2.0, lampy HQI, lampy halogenowe czy inne formy polecane w sklepach zoologicznych czy specjalistycznych.

Do odpowiedniej hodowli jaszczurek niezbędne jest przygotowanie dla niej terrarium spełniającego bardzo określone warunki. Oczywiście wielkość terrarium oraz niezbędne do poniesienia koszty są uzależnione od gatunku jaszczurki na który chcemy się zdecydować, jednakże niezbędne jest, aby pamiętać by mierzyć „siły na zamiary” i dobrać do nas samych jaszczurkę, której będziemy w stanie zapewnić najlepsze możliwe warunki.

Jednym z wytycznych jest dopasowanie terrarium do jej mieszkańca pod kątem jego wymagań środowiskowych. Np. jeśli naszym zamiarem jest zakup roślinożernej jaszczurki to powinniśmy zapomnieć o dekorowaniu terrarium najpiękniej wyglądającymi roślinami z wiadomych przyczyn. Jeśli zamierzamy zbudować terrarium przypominające pustynię idealnym rozwiązaniem będzie zakup agamy brodatej.

Przygotowanie terrarium powinno odbywać się proporcjonalnie do realnej wielkości jaszczurki jaka ma w nim zamieszkać. I tak dla przykładu:
•       Agama brodata – 100x50x40,
•       Gekon lamparci 40x40x30.

Ważnym elementem jest również decyzja o zakupie jaszczurki dziennej oraz nocnej i dopasowanie do niej odpowiedniego oświetlenia o czym można przeczytać w kolejnej zakładce.
Niezbędnym czynnościami w prowadzeniu terrarium jest również trzymanie się takich zasad jak:
•       Spryskiwanie terrarium wodą zarówno wieczorem jak i rano,
•       Karmienie jaszczurki 3 razy w tygodniu w przypadku jaszczurek – drapieżników,                           codziennie jaszczurek roślinożernych, karmienie młodych jaszczurek również winno               odbywać się codziennie,
•       Hodowca powinien zadbać o świeżą codziennie wodę w miseczce dla jaszczurek,
•       Jeśli terrarium posiada bogatą roślinność jest to dodatkowy element, który wymaga              codziennej pielęgnacji w zależności od gatunku na który zdecydował się konkretny                  hodowca,
•       Koniecznie należy codziennie usuwać z terrarium odchody jaszczurek.

Jako podłoże przeważnie stosuje się  piasek, jednakże w przypadku np. agam,  które nie zjadają ściółki można wykorzystywać również:
•       Korę,
•       Bezzapachową ściółkę z kolb kukurydzy,
•       Podłożę glinano-piaskowe.

W terrariach niekiedy wykorzystuje się również zamgławiacze jednak w tym wypadku trzeba pamiętać o stworzeniu  i utrzymywaniu odpowiedniej wilgotności, a także terrarystyczne wodospady pozwalające na zapewnianie ciągłej ilości świeżej i odpowiednio natlenionej wody dla jaszczurek.
Oczywistą rzeczą jest posiadanie również termometru do kontrolowania temperatury w terrarium.

     Podobnie jak w przypadku innych typów zwierząt również i jaszczurek sposoby rozmnażania są zróżnicowane i uzależnione od konkretnego gatunku.

Dla zobrazowania istniejących różnic zostanie przedstawione rozmnażanie jaszczurki zwinki oraz jaszczurki żyworodnej.

Okres w jakim zachodzie rozmnażanie w gatunku jaszczurki zwinki przypada na czas o kwietnia do czerwca kiedy odbywają się ich gody. Samce tych jaszczurek zmieniają swoje ubarwienie na zdecydowanie bardziej jaskrawe. Gody rozpoczynają się od odstraszenia ewentualnych rywali oraz co równie istotne przyciągnięcia uwagi samicy. W przypadku kiedy odstraszenie innych samców poprzez „nadymanie” gardła nie pomogło dochodzi do prawdziwego pojedynku. Samce doskakują sobie do głów szczękami i oczekują który z nich pierwszy się podda i przestanie się siłować. Dla zwiększenia efektu przed samicą samiec próbuje się pojedynkować z jak największą ilością samców.
W momencie kiedy dojdzie do właściwego aktu rozmnażania samiec łapie szczęką głowę samicy i wygina się w takim kształcie aby ich kloaki były połączone. Po upływie kilku tygodni samica przygotowuje się do złożenia jaj. Niekiedy spędza ona kilka dni na tym aby wykopywać próbne jamy w celu odnalezienia jak najlepszego miejsca do ich właściwego złożenia. Samica składa od 5 do 14 skórzastych jaj, następnie je zakopuje. Ma to na celu jak najlepsze zabezpieczenie przed możliwymi atakami drapieżników. Po 1-2 miesiącach małe przychodzą na świat i od momentu urodzenia są całkowicie samodzielne.

Jaszczurka żyworodna natomiast rozmnaża się inaczej ze względu na miejsce występowania – żyje ona na północy w górach, w rejonie zimnym. Jaja poprzez cały okres dojrzewania (dwa, trzy miesiące) znajdują się w ciele samicy, dzięki czemu mają odpowiednią temperaturę do rozwijania się. Gody w Polsce przypadają na czas maja oraz czerwca. Para jaszczurek ma własne małe terytorium, którego broni samiec. Po okresie ciąży na świat przychodzi od kilku do nawet kilkudziesięciu młodych. Po przyjściu na świat obwinięte są błoną, która zostaje rozszarpana poprzez ich ząb ulokowany na czubku psyka. Młode jaszczurki rodzą się stopniowo – pomiędzy nimi może być różnica nawet kilku dni. Tuż po urodzeniu są całkowicie niezależne od matki.

Dojrzałość płciową jaszczurka osiągają po około trzech latach.

     Odpowiednio żywiona jaszczurka powinna posiadać mocno urozmaiconą dietę. Do najczęstszych błędów jakie popełniają miłośnicy oraz właściciele jaszczurek jest podawanie im jedynie jednego pokarmu, głównie ze względu na jego niezwykle łatwą dostępność. Zdecydowana większość jaszczurek hodowanych w terrarium odżywianych jest bezkręgowcami. Zazwyczaj dieta jaszczurki ograniczana jest jedynie do podawania jej mączniaków.
W przypadku jaszczurek również występuje podział gatunków – na owadożerne jak i roślinożerne.

Jaszczurki, które są owadożerne zjadają niewielkie ilości mączniaka, szarańczy planktonu łąkowego, muchy.

W przypadku jaszczurek roślinożernych karmienia w łatwy szybki sposób wpływa na budowanie chorób u pupila. Dieta roślinożernych jaszczurek powinna zawierać rośliny, pędy i kwiaty polne, warzywa i owoce w zależności od wymagań danego gatunku.

Mimo występowania różnić oba gatunki jaszczurki wymagają podawania im raz w tygodniu preparatów witaminowych przeznaczonych konkretnie dla jaszczurek. Latem, jeśli skarmiamy wiele różnych gatunków dzikich owadów można znacznie okroić. . Wapń można podawać bezpośrednio do pyska pipetką lub sproszkować i posypywać nim przygotowaną dla jaszczurki karmę. Wapń powinna być podawana przynajmniej kilka razy w tygodniu.

Jaszczurki karmione są również żywym pokarmem – w takim przypadku niezwykle istotne jest zapewnie odpowiednich warunków życia oraz stałego dostępu do wody. Zdrowe i odpowiednio odżywione zwierze karmowe jest bardziej wartościowe dla gada. Pokarm zbierany dla jaszczurek winien być łapany z dala od istniejących zanieczyszczeń – zakładów produkcyjnych, ruchliwych dróg/ulic by nie zaszkodzić hodowanemu zwierzęciu. Owady jaszczurkom można dawać żywe, Zwierzę będzie miało dodatkową okazję do rozrywki poprzez polowanie.

Jedną z najczęściej występujących chorób wśród jaszczurek jest salmonelloza. Pojawienie się takiej choroby może stanowić zagrożenie dla zdrowia człowieka.
Do najbardziej charakterystycznych objawów tej choroby należą:

• pojawienie się biegunki,
• brak apetytu u zwierzęcia,
• zapalenie stawów objawiające się poprzez występowanie obrzęków.

Zakażenie salmonellozą następuje w drodze pokarmowej.
Do wyleczenie niezbędne jest zastosowanie antybiotykoterapii oraz codzienne podawanie dodatkowych witamin czy elektrolitów. Dodatkowo niekiedy stosuje się kwarantannę.

Inną chorobą jaszczurek jest gruźlica – pojawiająca się na skutek zakażenia doustnego. Zazwyczaj od momentu zarażenia pierwsze objawy ukazują się po upływie trzech – czterech miesięcy. Choroba ta jest jedną z najtrudniejszych do rozpoznania wśród jaszczurek. Chorym jaszczurkom niezbędnie należy zapewniać kwarantannę i prowadzić hodowlę w sposób niezwykle higieniczny aby ograniczyć możliwość występowania choroby.

Do równie poważnych chorób powinno zaliczyć się również osteodystrofię pokarmowa. Choroba pojawia się przede wszystkim u jaszczurek tzw. dziennych na skutek braku witaminy D lub niedoboru wapnia. U młodych jaszczurek niejednokrotnie wykrywa się krzywicę. Obejmuje ona przede wszystkim deformowanie się kości, głównie w łapach oraz w ogonie. Choroba pojawia się gównie w niewoli ze względu na brak lub znaczne ograniczenie promieniowania UV.

Jaszczurki (Sauria = Lacertilia) – jest to najbogatsza w gatunki grupa współczesnych gadów. Grupa ta obejmuje blisko 3000 gatunków zaliczanych do 18 rodzin, a z nich można wyróżnić sześć większych grup, skupiających spokrewnione ze sobą rodziny. W Europie występuje 51 gatunków, czyli dwa razy więcej niż węży, które wraz z jaszczurkami zaliczane są do rzędu łuskoskórych (Squamata). Nie raz odróżnienie jaszczurki nie jest takie proste, gdyż u niektórych gatunków kończyny uległy takiemu uwstecznieniu, że ich pozostałości nie są widoczne na zewnątrz (widoczne pozostały jedynie pozostałości pasów barkowego i miednicowego. Jednak znakomita większość jaszczurek ma dobrze rozwinięte kończyny, dzięki którym niektóre osobniki potrafią uzyskać sporą szybkość poruszania.

Ze względu na sporom różnorodność gatunków, rozmiar ciała jaszczurek waha się od kilku centymetrów do trzech metrów. Wszystkie gatunki posiadają mniejszy lub większy ogon, a niektóre osobniki posiadają charakterystyczną cechę, jaką jest możliwość częściowego odrzucenia ogonu. Jest to możliwe dzięki swoistej budowie niektórych kręgów ogonowych, gdzie trzony tych kręgów podzielone są cienką warstwą tkanki łącznej na część przednią oraz tylną, i w tych właśnie miejscach ogon może zostać łatwo odłamany przez gwałtowny skurcz specjalnych mięśni. Zjawisko to jest niekiedy decyduje o życiu jaszczurki i nosi nazwę autotomii. Ogon odrasta, chodź zregenerowana część różni się wyglądem od pozostałej ubarwieniem i kolorem łusek. Dodatkowo jest nieco krótszy i nie ma kręgów tylko chrzęstny pręt. Zdarzają się również sytuacje, że ogon zostanie zraniony z boku, lub nie oderwie się całkowicie. Dochodzi wtedy do sytuacji gdy wyrasta nowa część i jaszczurka posiada dwa ogony, co jest niecodziennym widokiem.

Jaszczurki w przeciwieństwie do na przykład płazów, nie ograniczają swojej aktywności tylko do środowisk wilgotnych. Większość tych zmiennocieplnych gadów bardzo lubi wygrzewać się w promieniach słonecznych, chroniąc się w cieniu tylko podczas wyjątkowego żaru, aby nie ulec przegrzaniu. Oczywiście występują takie gatunki, które za dnia ukrywają się w różnego typu kryjówkach, a ich aktywność można odnotować w nocy, i jako przykładem można podać większość przedstawicieli gekonowatych.